Paweł Janczaruk - "Kalendarz Zofii"

Galeria Kolumnowa

Przyjrzyjcie się naturze, która nas otacza. Świat roślin ulega ciągłym zmianom. Rządzi się swoimi prawami, które są niezmienne i których nie da się obejść. Przyroda kusi swoim pięknem, różnorodnością kwiatów i roślin. Piękno natury, które od zawsze artyści usiłują utrwalić, a nigdy do końca, w pełni doskonale. Człowiek nie doścignie nieskończoności barw natury. Zmienny nastrój to swojego rodzaju podróż jaką odbywa ludzka dusza.

Wiosną przyroda budzi się ze snu, pojawiają się krokusy. Z każdym dniem widać zmianę. Soczyście zielona trawa pokrywa się barwnymi dywanami. Łany traw tworzą w sumie jedną z najbardziej fascynujących kompozycji. Kwiaty jeden po drugim otwierają się wychylając się ku Słońcu. „Wiosna wchodzi ze swym zapachem i podmuchem. O tej wiośnie chcę śnić w grobie…” pisał Leon Wyczółkowski. Kolor zielony przypisany wiośnie jest kolorem nadziei i radości.

Słońce w zenicie przynosi południowy upał, który spowalnia tempo życia. Czas płynie leniwie, świat nieruchomieje. Powietrze drży od gorąca. Przygniatający żar. Wokół unosi się zapach kwitnących kolorowych kwiatów. Kiedy lato się kończy pająki snują cieńkie nitki, które unoszą się wraz z wiatrem. To obraz natury uśpionej i ociężałej pod wpływem upału. Lato jest symbolem dojrzałości. Jego kolory to żółć i złoto.

Jesień to szykowanie się natury do snu. Różnokolorowe liście, ujawniają prawdziwe piękno. Jesień to przytłumione światło, miękko stłumione barwy. Rosa skroplona na liściach. Jednolita szarość zasnutego chmurami nieba otula świat. Dni stają się coraz krótsze, chłodniejsze i dżdżyste. Kiedy spadną ostatnie liście zaczyna się stan zimowego uśpienia.

Zima to okres odpoczynku natury. Przyroda zamiera. Ziemia zamarza. Zima obdziera wszystkie kwiaty. Widok staje się zszarzały i monochromatyczny. Pochmurne ranki pachną śniegiem. „Taka jest zima, a jednak przynosi nam radość” mawiał Vivaldi. Schyłek zimy, zaczynają się roztopy i tają śniegi. Ale kiedy puszczą mrozy i zaczyna znikać śnieżna pokrywa zaczynają wychodzić znowu krokusy.

Paweł Janczaruk

Urodzony w 1964 roku w Chobienicach.
Od 1982 roku członek Lubuskiego Towarzystwa Fotograficznego /pełnione funkcje: skarbnik, wice prezes, członek zarządu, obecnie wice prezes/
W latach 1989 – 1991 prowadzący Amatorski Klub Fotografii Artystycznej, oraz galerię fotografii AKFA.
W latach 1993 – 2000 współprowadzący galerię fotografii „Pod Kaczką”
W latach 1995 – 2009 organizator Ogólnopolskich Warsztatów Fotograficznych w Broniszowie.
Współzałożyciel działającej w latach 1995 – 97 grupy RAF.
W latach 1997 – 1998 prowadzący galerię fotografii „Ostatni seans”
W latach 1998 – 2003 członek Grupy Inicjatyw Fotograficznych.
W latach 1999 – 2001 współprowadzący galerię fotografii „Projekt” w Muzeum Ziemi Lubuskiej.
W 1999 roku otrzymał tytuł Artysty Fotoklubu Rzeczyposplitej Polskiej.
W latach 2000 – 2003 współprowadzący galerię fotografii w Regionalnym Centrum Animacji Kultury w Zielonej Górze.
W latach 2003 – 2009 współprowadzący galerię fotografii „Projekt” w Urzędzie Miejskim.
W 2003 roku współprowadził galerię fotografii „Lapidarium” we Wschowie.
Od 2003 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików.
Od 2004 roku członek Rady Artystycznej „Galerii Jednego Dnia”.
W 2005 roku otrzymał Dyplom Kwalifikacji Zawodowych FRP.
Od 2005 roku członek Grupy Trzymającej OFFO.
Od 2009 roku współorganizator Foto Day’a.
Od 2009 roku członek Rady Programowej Broniszowskich Salonów Zaproszonych w Broniszowie.
Uczestnik ponad 420 wystaw zbiorowych, gdzie otrzymał 75 nagród.
Autor 32 wystaw indywidualnych, oraz 14 współautorskich /wraz z Barbarą Panek-Sarnowską/.
Prace prezentował w Czechosłowacji, ZSRR, Węgrzech, Francji, Niemczech, Australii, Szwecji, Szwajcarii, Czechach i Belgii. Prace w kolekcjach prywatnych w Polsce, Francji, Holandii, Niemczech i Czechach.
Juror konkursów fotograficznych w Polsce i Niemczech.
Autor mini-albumu „Puchełki – kiedy życie było piękne – łomografie z puchełkami”, „Jest taki samotny dwór” oraz współautor /z Barbarą Panek-Sarnowską/ mini-albumów „Gdzie przydrożny Chrystus stał” i „Zielona Góra – cztery odsłony”.
Odznaczony Brązową Odznaką Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych, Złotą Odznaką Lubuskiego Towarzystwa Kultury i Srebrnym Medalem „Zasłużony dla Fotografii Polskiej”.
Fotoreporter „Gazety Lubuskiej”.
Mieszka w Zielonej Górze.